Dünya ekonomik, endüstri ve politik açıdan sürekli bir değişim ve gelişim içerisindedir. Bu değişim ve gelişimin birçok etkeni olmakla birlikte, özellikle endüstriyel alanda yaşanan ve diğer alanları da kapsayan değişim ve ilerlemeler dünyanın çok farklı bir noktaya gelmesinin asıl etkenleri arasında sayılabilmektedir. Endüstriyel anlamda ilk defa Sanayi Devrimi ile ortaya çıkan yenilikler günümüzde dördüncü aşamaya gelerek Endüstri 4.0 kavramını ortaya çıkarmıştır. Endüstri 4.0, sadece teknolojik ya da sanayi üretimindeki ilerlemelerle değil, aynı zamanda sosyal alanlarla kurmuş olduğu bağ ile de açıklanabilmektedir. Endüstri 4.0 kavramının ortaya çıkmasında yenilikçi fikirleri olan ve bu fikirleri hayata geçiren girişimci özelliğe sahip liderler oldukça etkili olmuştur. Bu kapsamda, bu çalışmada endüstri 4.0 ve liderlik kavramı incelenerek bu iki kavram arasındaki ilişki kuramsal temelde açıklanmaktadır. Temel bulgu, liderlik, endüstri 4.0 oluşumunda önemli rol aldığı gibi, başarılı ve gelecek vaat eden bir liderliğin meydana gelmesinde de endüstri 4.0 önemli rol almaktadır.  

Keywords - Endüstri 4.0, Liderlik, Yönetim, Yenilik, Sanayi

[1] S. Kılıç ve R. M. Alkan, “Dördüncü Sanayi Devrimi Endüstri 4.0 ve Türkiye Değerlendirmeleri”, Girişimcilik İnovasyon ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, c. 2, s.
3,2018, ss. 29-49.
[2] D. H. Levitt, “Women and leadership. A developmental paradox”. Adultspan Journal, 9(2), ss. 66-75 (Fall 2010).
[3] P. G. Northouse, “Leadership, Theory and Practise”, SAGE Publications, California, 2016.
[4] J. B. Barney, Patrick M. Wright, “On Becoming a Strategic Partner: The Role of Human Resources in Gaining Competitive Advantage”, Human Resource
Management, c. 37, s. 1, 1998, ss. 31-46.
[5] J. B. Barney, “Firm Resources and Sustained Competitive Advantages”. Journal of Management, c. 17, s. 1, 1991, ss. 99-120.
[6] R. Drath and A. Horch, “Industrie 4.0: Hit or Hype?”, IEEE Industrial Electronics Magazine, June 2014, ss. 57-58.
[7] E. Bulut ve T. Akçacı, “Endüstri 4.0 ve İnovasyon Göstergeleri Kapsamında Türkiye Analizi”, Adaleti Savunanlar Stratejik Araştırma Merkezi Uluslararası
Hakemli Dergi, c.4, sy.12, 2017, ss. 55-57.
[8] A. Yıldız, “Endüstri 4.0 ve Akıllı Fabrikalar”, Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, c. 22, sy. 2, 2018, ss. 546-556.
[9] L.U. Yang, “Industry 4.0: A Survey On Technologies, Applications And Open Research İssues”, Journal of Industrial Information Integration, c.6, June 2017, ss.1-
10.
[10] L. D. Xu, E. L. Xu and L. Li, “Industry 4.0: State of The Art and Future Trends”, International Journal of Production Research, vol. 56, no.8, 2018, ss. 2941-2962.
[11] A. Soylu, “Endüstri 4.0 ve Girişimcilikte Yeni Yaklaşımlar”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy.32, 2018, ss. 43-57.
[12] Ö. D. Yılmaz, “Örgütlerde Güç, Politik Davranış ve İzlenim Yönetimi: Turizm İşletmelerinden Örnek Olaylar”, Detay Yayıncılık, Ankara, 2012.
[13] A. B. Tüzmen. (2017) Endüstri 4.0 İle Dönüşen Liderlik. [Online]. Erişim: https://hbrturkiye.com/dergi/endustri-4-0-ile-donusen-liderlik
[14] T. Saka, “Dönüşümü Planlamak ve Yönetmek”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, c. 46, 2017, ss.9-10.
[15] P. G. Northouse, “Leadership, Theory and Practise”,SAGE Publications, California, 2016.
[16] H. B. Memduhoğlu ve K. Yılmaz, “Yönetimde Yeni Yaklaşımlar”, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara, 2017.
[17] S. Vaidya, P. Ambad and S. Bhosle, “Industry 4.0 – A Glimpse”, Procedia Manufacturing Journal, vol. 20, 2018, ss. 233-238.