Bu çalışmada takım elbise üretimi yapılan bir firmada klasik ceket üretimi için üretim akışı oluşturulmuş, daha sonra bu bantta zaman etüdü uygulaması yapılmış ve bu uygulama ile standart süreleri belirlenmiştir. Çalışma kapsamında, her departmana ait farklı tipteki işlemler ayrı ayrı bölümler olarak ele alınmıştır. Üretimin her bir bölümünde, akış sırası dikkate alınarak iş öğelerinin süreleri dijital kronometre ile ölçülmüştür. Elde edilen veriler REFA (Reichsausschuss für Artbeitsstudium) formlarına kaydedilmiştir. Aynı zamanda, gözlemcinin değerlendirmesine bağlı olarak çalışmanın etkin çalışma hızı, standart randımana göre değerlendirilmiştir. Her bir operasyon için 15 adet gözlem yapılmış, gözlem adetlerinin geçerliliği istatistiksel olarak kontrol edilmiştir. Gözlemler sonunda, elde edilen sürelerin temel zamanları hesaplanmıştır. Daha sonra, her operasyon için temel zamanın üstüne eklenecek olan toleranslar belirlenmiştir. Bu toleranslar temel süreye eklenerek, operasyonların standart birim zamanı hesaplanmıştır. Belirlenen standart birim süreler sayesinde işletmeye aynı modelden gelen siparişlerin tamamlanma süresini ve çalışan sayına bağlı olarak değişen üretim verimliliğini tahminlemek mümkün olmuştur. Ayrıca farklı operasyonda çalışacak kişi sayısını belirlemek için hat dengeleme yapılmıştır.  

Keywords - Zaman etüdü, konfeksiyon üretimi, verimlilik, takım elbise, standart birim zaman

[1] (2018) İTKİP Hazırgiyim ve Konfeksiyon Ar-Ge Şubesi, Hazırgiyim ve Konfeksiyon Sektörü 2018 Haziran Aylık İhracat Bilgi Notu [Online]. Avaliable: https://www.ihkib.org.tr/.
[2] Z. A. Demirbaş, “Verimlilik artırma tekniği olarak metot etüdünün bir hazır giyim işletmesinde uygulanmasının işletme performansına etkileri” Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. 2010.
[3] A. Temiroğlu, “Hazır Giyim ve Konfeksiyon Sektörünün Gelişiminin İzlenmesi ve Yönlendirilmesi” Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya. 2007.
[4] F. R. Meyers and J. R. Stewart, Motion and Time Study for Lean Manufacturing, 3rd ed, New Jersey, Pearson Education, Inc, 2002.
[5] M. Abbey, W. Chaboyer, M. Mitchell, “Understanding the work of intensive care nurses: A time and motion study”, Aust. Crit. Care., 25 (1):13-22. 2012.
[6] L. C. Pigage, J. L. Tucker, “Motion and time study,” Univ. Illinois Bull, 51(73):1-60, 1954.
[7] N. D. Hashim, “Time study implementation in manufacturing,” Work Meas. Tech., (4):98-120. 2010.
[8] H. Bircan, G İskender, “İş Ölçümü Tekniklerinden Zaman Etüdü Üzerine Bir Uygulama.” CÜ İktisadi ve İdari Bilim. Derg. 6(2):199-219. 2005.
[9] M. Lopetegui, P.Y. Yen, A. Lai, J. Jeffries, P. Embi, P. Payne. “Time motion studies in healthcare: What are we talking about?” J. Biomed. Inform., 49:292-299. 2004.
[10] P. Magu, K. Khanna, P. Seetharaman, “Path Process Chart - A technique for conducting time and motion study.” Procedia Manuf. 3(Ahfe):6475-6482. 2015.
[11] K. S. Al-Saleh, “Productivity improvement of a motor vehicle inspection station using motion and time study techniques.” J. King Saud Univ. - Eng. Sci. 23(1):33-41.2011.
[12] M. Kurt, M. Dağdeviren, 2003. İş Etüdü, Gazi Kitapevi, Ankara, 79-99. 2003.
[13] G. Kanawaty, Introduction to Work Study, 4th ed, Geneva, International Labour Office, 1992.