Kentsel yerleşme alanlarındaki gelişmelere paralel olarak artan barınma alanı talebi, toplumun sosyo ekonomik yapısı bağlamında farklı karşılık bulmaktadır.  Özellikle kentlere yoğun göçün yaşandığı dönemlerde, dar gelirli insanlar, kendi olanakları ile barınma sorununa çözüm aramışlardır. Gecekondu ve hisseli parsel kavramları belirtilen barınma taleplerine bağlı olarak ortaya çıkmıştır. Gecekondular; Mülkiyeti kendilerinde olmayan (daha çok devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan) arsa ve arazilerde yapılmıştır. Hisseli parseller; büyük tarla ve arazilerin çok sayıda hisseye bölünerek satılması ve resmi kayıt olmadan basit krokilerle hisselendirilmesi sonucu oluşmuştur. Gerek gecekondu gerekse hisseli parsel alanlarında;  yapılar kamu denetiminden geçmemiştir, imar planı yoktur ya da mer’i plana aykırıdır. Her iki durumda gerçekleşen mahalleler, sosyal-kültürel-teknik altyapıdan yoksun, yaşam kalitesi düşük bölgelerdir. Oysa ulaşım, eğitim, sağlık, rekreasyon vb sosyal-kültürel-teknik altyapı, barınma alanlarının temel ihtiyaçlarıdır. Gecekondu Kanunu, İmar Affı Kanunu,  kentsel dönüşüm, imar barışına ilişkin yasalar, yerleşme alanlarında planlı gelişmenin sağlanabilmesi, çevre koşullarının iyileştirilmesi amacı ile ortaya çıkmıştır. İlgili yasalar, yerleşme sorunlarına  kısmen çözüm üretmiştir. Diğer taraftan yasa uygulamaları, beraberinde başka sorunları da gündeme getirmiştir. Çalışmanın amacı birbirinden farklı olan gecekondu ve hisseli parsellerde gelişme kavramına açıklık getirmek, yasal olmayan yapılaşma taleplerinin nedenlerine değinmektir. Sorunlar, neden sonuç ilişkileri ile ele alınmış, sorunu çözmek amacı ile çıkarılan yasa uygulamaları irdelenmiştir. Barınma sorunlarına çözüm arayışı, toplum sosyo kültürel ve sosyo ekonomik yapısına bütüncül yaklaşım gerektirmektedir. Bu bağlamda, sosyo ekonomik ve fiziki planların bölgesel ölçekte ele alınmasının önemi vurgulanmıştır.