Diyabeti Olan Bireylerde Hastalığa Psikososyal Uyumda Hemşirenin Rolü

Diyabet, bireyin ve ailesinin yaşamını çeşitli boyutları ile etkileyen, zorunlu yaşam tarzı değişikliklerini gerektiren, komplikasyonları nedeni ile yaşam kalitesini azaltan kronik bir hastalıktır. Tüm kronik hastalıklarda olduğu gibi sık görülen, tedavisi süreklilik gerektiren diyabet her yaş grubundan bireyin normal psikolojik ve sosyal gelişimlerini engelleyebilir. Diyabet, fizyolojik komplikasyonların yanı sıra ruhsal, bilişsel sorunlara yol açan, baş etmenin zaman aldığı kronik bir hastalıktır. Hastalığa psikososyal uyum; sağlık bakımına uyum, mesleki çevre, ev-aile ilişkileri, cinsel ilişkiler, geniş aile ilişkisi, sosyal çevre ve psikososyal baskı alanlarını içeren geniş bir alanı kapsamaktadır. Kronik ya da akut komplikasyonların gelişebilecek olması, kan şekerinin belirli bir dengesinin olmaması sonucu psikososyal uyum sorunları yaşanabileceği gibi, hastalığa psikososyal uyum sağlanamaması yetersiz öz bakım davranışlarına yol açarak komplikasyon gelişmesini hızlandırabilmektedir. Diyabet dünyada gün geçtikçe insanları etkilemekte, biyopsikososyal sorunlara yol açmakta ve hastalar bu hastalıkla baş etmeyi öğrenmek zorunda kalmaktadır. Diyabet hastası olmak bireyin birçok konuda umutsuzluğa düşmesine neden olmaktadır. Hemşireler, diyabet hastalarının ve ailelerinin psikososyaluyum sürecinde en önemli destek sunucularıdır. Hemşire diyabetli bireyin eğitiminde, tedavisinde, izleminde ve bireye öz-bakım davranışlarını kazandırmada önemli bir role sahiptir. Diyabetli bireylerde hastalığa psikososyal uyumun bilinmesi, hastalığın iyi yönetiminin sağlanarak, gelişebilecek komplikasyonların önlenmesi ya da geciktirilebilmesi için hemşireye yol gösterici olacaktır.  

Diabetes is a chronic disease that affects the lives of individuals and their families in various ways, requiring mandatory lifestyle changes, and reducing quality of life due to its complications. Like all chronic diseases, diabetes is common, requires continuous treatment, and can hinder the normal psychological and social development of individuals of all age groups. Diabetes is a chronic disease that leads to mental and cognitive problems in addition to physiological complications, and it takes time to cope with it. Psychosocial adjustment to the disease encompasses a wide range of areas, including healthcare adjustment, professional environment, home-family relationships, sexual relationships, extended family relationships, social environment, and psychosocial pressures. The possibility of developing chronic or acute complications, and the imbalance in blood sugar levels, can lead to psychosocial adjustment problems. Furthermore, the inability to achieve psychosocial adjustment to the disease can lead to inadequate self-care behaviors, accelerating the development of complications. Diabetes is increasingly affecting people worldwide, leading to biopsychosocial problems, and patients are forced to learn how to cope with this disease. Being a diabetic patient causes individuals to feel hopeless in many areas. Nurses are the most important support providers in the psychosocial adaptation process of diabetic patients and their families. Nurses play a significant role in the education, treatment, monitoring, and self-care behaviors of diabetic individuals. Understanding the psychosocial adaptation to the disease in diabetic individuals will guide nurses in ensuring good disease management and preventing or delaying potential complications.