Biyomalzeme Sektöründe Kullanılan Titanyum ve Alaşımları

Biyomalzemeler, canlı doku işlevlerinin yerine getirilmesi amacıyla kullanılan doğal ya da sentetik malzeme türleridir. Biyomalzemeler, biyolojik sistemlerle etkileşim halinde olan ve tıbbi cihaz amacıyla kullanılan cansız malzeme olarak adlandırılırlar. Malzeme biliminde geliştirilen yapay biyomalzemeler, seramikler, polimerler, metaller ve kompozitler olarak gruplandırılmaktadırlar. Biyomalzeme olarak tercih edilen metal ve alaşımları, metalik bağlarla kuvvetli bağlanmaları ve üstün mekanik özelliklerinden dolayı büyük öneme sahiptirler. Metalik biyomalzemelerden kemik ve çevresindeki dokulara, iyon salınması ile elektron akışı olmakta ve doku ile metalik biyomalzeme arasında korozyon olayı gerçekleşmektedir. Biyomalzeme alanında kullanılan metalik biyomalzemelerin vücutta herhangi bir olumsuz etki oluşturmadan işlevini yerine getirmesi, etrafındaki dokuların fonksiyonlarına engel olmaması ve iltihaplanma oluşturmaması, malzemenin biyouyumlu olması anlamına gelmektedir. Biyomalzeme olarak kullanılan titanyum ve alaşımlarının, düşük yoğunluğu, yüksek mukavemeti, düşük elastik modülü, yüksek korozyon direnci ve iyi biyouyumlu özellikleri tercih edilmelerinin en önemli sebepleridir. Titanyum ve alaşımlarının korozyon dayanımının yüksek olması ve vücut içerisinde stabil davranmasının sebebi, yüzeyindeki oksit tabakasındandır. Bu çalışmada, biyomalzeme sektöründe kullanılan titanyum ve alaşımları araştırılmıştır. Titanyum ve alaşımlarının biyouyumluluk ve mekanik özellikleri hakkında biyomalzeme imalatçılarına, uygulayıcılarına ve kullanıcılara bilgi verilmesi amaçlanmıştır.

Biomaterials are types of natural or synthetic materials used to replicate the functions of living tissues. They are defined as non-living materials that interact with biological systems and are used for medical devices. Artificial biomaterials developed in materials science are grouped as ceramics, polymers, metals, and composites. Metals and alloys preferred as biomaterials are of great importance due to their strong bonding with metallic bonds and superior mechanical properties. In metallic biomaterials, electron flow occurs through the release of ions to bone and surrounding tissues, and corrosion occurs between the tissue and the metallic biomaterial. For metallic biomaterials used in the biomaterials field, their ability to function without causing any negative effects in the body, without interfering with the functions of surrounding tissues, and without causing inflammation means that the material is biocompatible. The low density, high strength, low elastic modulus, high corrosion resistance, and good biocompatibility of titanium and its alloys, used as biomaterials, are the most important reasons for their preference. The high corrosion resistance and stable behavior of titanium and its alloys within the body are due to the oxide layer on their surface. This study investigates titanium and its alloys used in the biomaterial sector. The aim is to provide information about the biocompatibility and mechanical properties of titanium and its alloys to biomaterial manufacturers, applicators, and users.