Kimlik’te Benlik İnşası ve Sanatçı Şahsiyeti

Karmaşık ve tesirlere muhatap potansiyeli ile kimlik olgusu herşeyden önce kültüreldir. Kavramlar, biçimler, süreçler ve deneyimler ile karakterize sanat, aynı zamanda kültürel üretim için bir mekanizmadır. Mücadele, direnç, deneyim, aktarım ve sabitler için koşulların bir kapsamı olarak kültür, sanat ve dolayısıyla sanatçı için “ben’lik” içeriklerini dinamik kılabilecek bir postmodern dünya içinde yeniden pozisyon oluşturmaktadır.   Mekanik ve teknolojik konformizmin hakimiyeti ile “ben” söylemi, özellikle günümüzde “tekno” kalıp ve ideolojilerin baskısı altındadır. Yaşam alışkanlıklarımızdaki yeni trendler, küreselleşmenin de etkisiyle  sınıf, cinsiyet, ideoloji ve diğer aidiyet kimlikleri üzerinde “ben” olabilmeyi oldukça sıkıntılı kılmaktadır. Popüler kültür ile kişisel değerler arasındaki organik ilişkinin nedensel olarak bağlantılılaştırılması, bunlardan bağımsız bir iradi kapsama sahip birey profilini de istikametsiz ve süreksiz hale getirmektedir. Meşrulaştırma, toplumsallaşma ve özellikle demokratikleştirme, kültürel eşitlenmeye yol açmaktadır. Kültürel eşitlenmeyi, statü farklılıklarının azalması ile birlikte, belirsiz ve genel değer, norm ve anlamlarıyla tek tip bir kültüre sahip olan orta statünün ortaya çıkışı olarak tanımlayabiliriz. Böylece toplumsal ve kolektif kimlikler parçalanmış, kültürel kodlar silinerek yeni global kültürel kodlar, alt-kimlik, üst-kimlik ve melezleşme kavramları ön plana çıkmıştır. Postmodern kimlik daha çok imaj, rol ve tüketim kültürü üzerine kurulu bir kimlik olmuştur.   Bütün kimlikler, bir toplumsal ilişkiler sistemi içinde oluşur ve birbirlerini karşılıklı tanımaları gerekir. Kimlik, bir  “nesne olarak” değil, “bir simgeler ve ilişkiler sistemi” olarak düşünülmelidir. Bu özelliklerin şahsileştiği benlik profili için bir örneklem sergileyen sanatçı, geçmişe oranla kendisinin içselleştirdiği ve biçimlendirdiği “benlik” yerine, başkalarının profilleştirdiği ve kültürel kalıpsallığı ile kemikleşmiş “kimlik” kapsamları içinde bir “şahsiyet”e sahip olma iddiasında henüz olmasa bile bu yoldadır.

Identity is primarily cultural with its complex and influential potential. Art, characterized by concepts, forms, processes and experiences, is also a mechanism for cultural production. Culture as a scope of conditions for struggle, resistance, experience, transference and constants are re-positions itself in a postmodern world that can render ”self ‘’ contents dynamic for art and therefore for the artist. “I” discourse with the dominance of mechanical and technological conformism, especially today, it is under the pressure of “techno” patterns and ideologies. New trends in our living habits have influenced class distress that be ‘self’ above, gender, ideology and other identity identities with the effect of globalization. The causal linkage of the organic relationship between popular culture and personal values also makes the individual profile with a voluntary independent scope unstable and discontinuous. Legitimization, socialization and particularly democratization lead to cultural equalization. We can define cultural equalization as the emergence of middle status, which has a uniform culture with uncertain and general values, norms and meanings, along with a reduction in status differences. Thus, social and collective identities were fragmented and cultural codes were erased and new global cultural codes, sub-identity, super-identity and hybridization concepts came to the fore. Postmodern identity has become an identity based on image, role and consumption culture. All identities are formed within a system of social relations and they need to get to know each other. Identity should not be considered as an object, but as a system of symbols and relations. The artist, who exhibited a sample for the self profile in which these features are personalized, is in this way, even if not yet, to claim to have a ‘personality ‘that still on the way to claim a “personality’’ to have a personality within the scope of “identity’’, which is profiled by others and ossified with cultural stereotypes, instead of the“ self ‘’ that he has internalized and shaped in relation to the past.