Yaratıcı Anlatıcıdan Kurmaca Anlatıcıya Ağıt: Nocturnal Animals Filminin Anlatıcıları

Anlatıbilimcilerin görüş birliğine vardıkları konu, her anlatının bir “anlatıcı”ya gereksinim duyduğudur. Makale, son çağın metinlerindeki anlatıcının yeni boyutlar kazandığı düşüncesinden yola çıkmıştır. Geleneksel anlatıcılarla çağdaş anlatıcılar arasındaki etkileşim, anlatıların yazınsaldan sinemasala uyarlanması bağlamında ele alınmıştır. Filmlerdeki anlatıcıyı belirlerken aydınlatma, renk, ses, kamera açısı, müzik gibi birçok değişken göz önünde bulundurulmalıdır. Anlatıcıyı, aynı filmde bile yeniden, yeniden tanımlamak gerekebilir. Nocturnal Animals (2016) filminde de iç içe geçmiş birden çok kurmaca anlatıyla anlatıcı yaratılmıştır. Her anlatıcı, filmdeki bir eylemi ya imleyen ya da yerine getirendir. Her eylem, bir anlatıcı gerektirir. Anlatı yapısıyla anlatıcı açısından Nocturnal Animals filmini inceleyen bu çalışma; filmin, anlatı kesitleriyle filmdeki anlatıcıların konumlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Belirtilen amaç doğrultusunda kullanılan yöntemde, Greimas’ın “eyleyenler örnekçesi” temel alınmıştır. Sonuçta, özellikle yazınsaldan sinemasala uyarlamalar bağlamında anlatıcı kavramına ilişkin yargılara varılmıştır.  

The point on which narrative scientists agree is that each and every narration requires a “narrator”. This article is based on the thought that narrator of contemporary texts has gained new dimensions. Interaction between traditional narrators and modern ones is analyzed in the context of adapting textual to cinematic reality. Various variables such as lighting, color, voice, camera angle and music shall be taken into consideration while defining a narrator in a film. Narrator in the film Nocturnal Animals (2016) is created through more than one fictional narrative that are interwoven. Each narrator is either a signifier or performer of an action in the film. Each act requires a narrator. This study, analyzing the film Nocturnal Animals in terms of narrator structure of narration, aims at determining the position of narrators in the film with narrative sequences. In the method, used for this aim is based on the “actantial model” of Greimas. As a result, judgments are passed on the concept of narrator, specifically in the context of adapting textual to cinematic reality.