Bitki-Mekan-Donatı ilişkisinin Peyzaj Mimarlığı öğrenci çalışmalarında incelenmesi

Peyzaj mimarlığı kentsel açık alanlarda kullanıcı istek ve ihtiyaçlarını karşılayan doğa ve kültürel bileşenleri estetik ve işlevsel ölçütlere göre tasarlayan meslek disiplinidir. Tasarlanan kentsel alanlar özellikle sürdürülebilir mekanlar yaratmak ve geliştirmek amacıyla koruma-kullanım dengesinde yaşam merkezli kullanıcı odaklı olmalıdır. Bu anlamda peyzaj alanlarında sürdürülebilir, insanlarla uyumlu, canlı-cansız varlıkların tasarımını sağlayarak işlevini yerine getirmek ancak bu elemanların birbiri ile olan ilişkilerini doğru kurgulayarak sağlanır. Kurgusu doğru olan mekanlar biçim ve form açısından estetik kaygı taşıyarak tasarımcının ortaya koyduğu özgün bir oluşumdur. Mekanın biçim form ve işlevini yaratan ise etkinlik çeşitliliğidir. Kentsel açık alanlarda etkinlik çeşitliliğine bağlı olarak mekan ismini alır. Mekanı anlamlandırın çevresindeki ve içindeki ürünlerin karakteri, şekli, dokusu ve renkleridir. Bu sebeple mekanı tanımlayan her fonksiyon nitelikli, kimlikli ve estetik değerler içermelidir. Donatı ve bitki ise bir mekanı tanımlayan kimlik kazandıran en önemli doğal ve yapay peyzaj elemanlarındandır. Donatı kullanıcı için etkinlik çeşitliliği sunarken, bitki ise insan ile doğa arasındaki bozulan dengenin yeniden kurulmasına yardımcı olur. Bu çalışmada Karadeniz Teknik Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü 3. Sınıf öğrencilerinin Çevre Tasarım Proje IV. Dersi kapsamında yapmış oldukları Trabzon TRT binası ve çevresi tasarım çalışmaları ele alınmıştır. Bu kapsamda öğrencilerin farklı konseptlerde ve farklı kullanıcı ihtiyaçlarına yönelik tasarladıkları mekanlardaki peyzaj bileşenlerinden bitki-donatı ilişkisinde kurgulanmıştır. Atölye çalışmasındaki 4 öğrenci çalışması ele alınarak proje süreci (sörvey çalışması, senaryo konsept, eskiz çalışması, seçenek üretme, seçilen tasarım ürünün geliştirilmesi, bitkilendirme tasarımı, 1/50, 1/20 detayların oluşturulması, maket çalışması) ortaya konulmuştur. Sonraki aşamada farklı etkinlik alanlarında bitki- mekan-donatı ilişkisini ölçü, biçim, form açısından nasıl tasarlayıp ele aldıkları belirlenmiştir.  

Landscape architecture is an occupational discipline that designs the natural and cultural components that meet user needs and needs in urban open spaces according to aesthetic and functional criteria. Designed urban areas should be life-centered user-focused in the protection-use balance, especially to create and develop sustainable spaces. In this sense, it is achieved by designing sustainable, harmonious, living and non-living beings in landscape areas by properly designing their relations with one another. Fiction is a unique formation that the designer has put forward with aesthetic concerns in terms of form and form. The form of the space is the variety of the activity that creates the form and function. In urban open spaces, it takes the space name depending on the variety of activities. The meaning of the place is the character, shape, texture and colors of the products around and within. For this reason, every function that defines space must contain qualitative, identity and aesthetic values. The accessory and the plant are the most important natural and artificial landscaping elements that recognize a place. While the accessory offers a variety of activities for the user, the plant helps restore the disruptive balance between man and nature. In this study, Landscape Architecture Department of Karadeniz Technical University Environmental Design Project IV. The Trabzon TRT building and the surrounding design works they have done in the course have been discussed. In this context, the students were drawn from the landscape components of the spaces they designed for different user needs in different concepts, in relation to plant-reinforcement space. 4 student studies in the workshop were discussed and the project process (survey work, scenario concept, sketch work, option generation, development of selected design product, planting design, 1/50, 1/20 details creation, model work) were put forward. In the next stage, it was determined that they addressed how they design in terms of size, shape and form of plant-space-furniture relations in different activity areas.