Mimarlık Öğrencilerinin Kentte Konut Tasarımı Problemine Geleneksel Yöntem ve Üretken Sistem ile Yaklaşımlarının İncelenmesi

Bu araştırma, Gazi Üniversitesi Mimarlık Bölümü 4. Sınıf öğrencileri ile birlikte, üretken sistemlerden olan fraktallerin kentte konut tasarımı probleminin çözüm sürecinde öğrencilerin tasarım kararlarını alma ve ürüne dönüştürme aşamalarındaki rolünü incelemek amacı ile yapılmıştır. Çalışmada öğrencilerin yarısına üretken sistemlerden geometri ve matematik tabanlı olan fraktaler ile ilgili bilgi verilmiş ve çalışmalarını bu doğrultuda yapmaları istenmiştir. Öğrencilerin diğer yarısına ise üretken sistemler ile ilgili herhangi bir bilgi verilmeden tasarımlarını biçimlendirmeleri istenmiştir. Bu şekilde konut tasarımının üretken sistemler ile nasıl değiştiği irdelenmiştir. Süreçte, tasarımlarını geleneksel yöntem ile gerçekleştiren öğrencilerin çalışmalarını rastgele deneyerek türettikleri, fraktal sistemler ile tasarımlarını yapan öğrencilerin ise belirli kurallar çerçevesinde tasarımlarını gerçekleştirdiği gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, denenen üretken yaklaşımlardan olan fraktallerin hem sürecin hem de sonuç ürünün izlenebilir, geliştirilebilir ve değiştirilebilir olması, tasarımın kontrollü bir şekilde ilerlemesi açıdan geleneksel yöntemden başarılı olduğu gözlemlenmiştir. Fraktaller; öğrencinin zihinsel işlemlerine kısıtlama getirmekten çok, tasarımcının zihninde yeni tasarımlar için uyarıcı ve yeni çağrışımlar oluşturucu etkiye sahip olması açısından mimarlık eğitiminde kullanılabilir bir yöntem olarak belirlenmiştir.

This study has been carried out in order to investigate the role of fractals on the students’ decision making and turning their decisions into a products in the process of solving the problem of designing a house in urban areas. It was carried out with 4th grade students of Architecture Department at Gazi University. In the research, half of the students were given information about fractals which are among the productive systems based on geometry and mathematics and then they were asked to design their projects in line with the information given. The other half of the students were asked to shape their designs without giving any information about any of the productive systems. In that way, how house design changes with the knowledge of productive systems has been scrutinized. During the process, it has been observed that the students who completed their designs with traditional methods did it by trying randomly, on the other hand, the students who completed their designs with fractal systems did it in the framework of certain rules. It has been found out that fractals, which are among the productive approaches tried in this study, are more successful than traditional method with respect to the fact that both the design period and outcome can be observed, developed and changed. Fractals have been determined as a method which can be used in the education of architecture because it has an effect of stimulus for new designs and for forming new associations in the mind of designer rather than restricting the students’ mental processes.