TÜRKÇE EĞİTİMİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN GÖZLEM RAPORLARINDA KULLANDIKLARI CÜMLE YAPILARI İLE DİL VE YAZIM YANLIŞLARI ÜZERİNE BİR DURUM ÇALIŞMASI

References

1. Arıcı, A. F. (2008). Üniversite öğrencilerinin yazılı anlatım hataları. Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21 (2): 209-220. Arıcı, A. F. ve Ungan, S. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazılı anlatım çalışmalarının bazı yönlerden değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20: 317-327. Aşıcı, M. ve Mataracı, E. (1999). İlköğretim birinci kademede, öğrencilerin imla ve noktalama ile ilgili bilgi ve beceri düzeyi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6:106-115. Babacan, M. (2003). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin yazılı anlatım dersi sınav cevap kâğıtları ve dönem ödevi metinlerinde görülen ifade ve yazım yanlışları. Yaşadıkça Eğitim, 79: 33-36. Bağcı, H. (2011). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretleri ile yazım kurallarını uygulayabilme düzeyi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 6 (1): 672-684. Celce-Murcia, M. and Hiles, S. L. (1988). Techniques and Resources in Teaching Grammar. New York: Oxford University Pres. Aksan, D. (1996) Anlambilim içinde Chomsky, 1965’te yayımlanan Aspects of the Theory of Syntax . Delice, H. İ. (2012). Cümle Nasıl Tanımlanmalıdır? Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literatüre and History of Turkish or Turkic Volume 7(1):37-40. Ediskun, H. (1988). Türk Dil bilgisi (3. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi. Erdemir, A. ve Bayram, Y. (2005). Amasya’daki ilköğretim ikinci kademeöğrencilerinin imlâ kurallarını kullanma düzeyleri üzerine bir değerlendirme. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 171: 140-155. Ergin, M. (1995). Türkçe ve Dil Bilgisi Öğretimi. Türk Kültürü, 33(382): 65-67. Gencan, T. N. (1966) Dilbilgisi, İstanbul. Göçer, A. (2008). Türkçe Dil Bilgisi Öğretiminde Çözümleme Yönteminin Kullanımı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(10): 101-120. Güneş, F. (2011). Dil Öğretim Yaklaşımları ve Türkçe Öğretimindeki Uygulamalar. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15): 123-148. Güneş, F. (2013). Dil Bilgisi Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar. Uluslararası Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 2(7): 71-92. Hutchinson, D., McCavitt, S., Rude, K., Vallow, D. (2002). Improving Student Achievement through Grammar Instruction. Unpublished master dissertation, Saint Xavier University, Chicago, Illinois. İşcan, A. (2007). İşlevsel Dil Bilgisinin Türkçe Öğretimindeki Yeri, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1: 253-258. Karasar, Niyazi (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi (23. Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık. Kavcar, C., Oğuzkan, F., Sever, S. (1995). Türkçe Öğretimi. Ankara: Engin Yayınları. Korkmaz, Z. (1992). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları. Marchisan, M. L. and Alber, S. R. (2001). The write way: tips for teaching the writing process to resistant writers. Intervention in School and Clinic, 36(3):154-162. Özbay, M. (1995). Ankara merkez ortaokullarındaki üçüncü sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Tural, S. K. (1993). Edebiyat Bilimine Katkılar, Ecdad Yayınları, Ankara. Vygotsky, L. S. (1998). Düşünce ve Dil, (Çev: S. Koray), İstanbul: Toplumsal Dönüşüm Yayınları.